Ablam Aşktan Ölmüş / Polat Özlüoğlu (ÖYKÜ)

 

 

Her şey aşktanmış. Hiçbirimiz anlamadık, eniştem bile anlamadı. Hepimiz ablamı düştü bildik. Evet, düşmüştü hem de güpegündüz. Ayağı annemin çeyizlik halısına takılmış ve koca gövdesiyle salondan fırlayıp balkona koşmuş oradan da aşağı uçmuştu. Kızıl saçları bir süre havada asılı kalmış, göğüsleri iki koca kavuna özenip üzerinden hiç çıkarmadığı mor güllerle bezeli, yan komşunun hediyesi askılı elbisesinin dekoltesinden taşarak hoplamış, o gövdeye küçük gelen minicik beyaz elleri ise boşlukta serçelere özenip çırpınmıştı. Gözümüzün önünde koca kadın yani annemin minik kuşu, benim tombul ablam bir çuval toz şeker gibi yirmi metre aşağı düşmüş, kaldırımın üzerine dağılmıştı.

(Devamı)

İlk Yorumu Siz Yapın !

Yorumlar

E-posta bilginiz gizli kalacaktır.


*