Ablam / Fatma Nuran Avcı (ÖYKÜ)

 

Düşündüğümden kolay oldu. Aylar sonra tek başıma yolculuk yapıyorum. Son seansta soğuk, deri kanepeye uzanıp ağlamadım, sıradan şeyler anlattım tekli koltukta. Hatta ayda bir görüşelim, dedi Şebnem Hanım. Gerçekten iyiyim. Görmeden inanmam, diyen ablamın yanına gidiyorum. Niyetim eskiden olduğu gibi “Bunu da atlattım, daha güçlenerek çıktım bu savaştan.”  demek, kendimi ona inandırmak…

(Devamı)

İlk Yorumu Siz Yapın !

Yorumlar

E-posta bilginiz gizli kalacaktır.


*