GÜZEL GÜNLER / Nilüfer Altunkaya

5097Akşamın bu saatinde yorgun, neşesiz, ter
kokulu, benzer yazgıların insanlarıyla tıklım tıklım
dolu otobüsten güç bela indi. İner inmez demir gibi
bir soğuğa çarptı. Her adımda daha da taşıyamaz
oldu bedenini. Teri sırtında buz kesti.
Ömrünün çeyreğine yokuş olmuş Dere
Sokağı’nın girişindeki Hacı Süleyman’ın bakkalına
uğradı. Kokusu değişmişti dükkânın. Eskiden
tütün kolonyası kokan ağır havası hafiflemiş, loşluk
yerini ışığın kıpırtılarına bırakmış, içeri girer
girmez adeta yavaşlayan zaman normal hızına
kavuşmuştu.
Yasin babasının tüm izlerini silmek ister gibiydi
dükkândan. Cemile her değişimde bu çabayı
hissediyordu.

(Devamı)

İlk Yorumu Siz Yapın !

Yorumlar

E-posta bilginiz gizli kalacaktır.


*