Hayriyem Zeynep ALTAN/BURGAZ ADA’DA YOKUŞ YUKARI

Öylesine tükenmişti ki çıktıkları yokuş bitmeden durmak zorunda olduğunu hissetti ve hemen kaldırımın solundan içeriye doğru meylederek parktaki ilk banka bıraktı kendini. Oğuz’un oturmak gibi bir niyeti yoktu ama Leyla banka bir anda köklenivermişti. Bir yere gitmeyeceği belliydi. İsteksizce yanına oturdu. Gözlerini parkta şöyle bir gezdirdi; hava karanlıktı, pusluydu. Ağaçların dalları, yaprakları sallanıyordu ince bir rüzgârla. Aslında kış henüz gelmemişti. Dahası bugün yaşanana dek sonbaharda olduklarının bile farkında…(devamı)

İlk Yorumu Siz Yapın !

Yorumlar

E-posta bilginiz gizli kalacaktır.


*