Jilet / Selma Hangül

5091Hiç bakmamışım bir halının dokusuna
bu kadar yakından. Hiç görmemişim
iplerin birbiri içine geçmiş hâlini. Sen
daha önce inceledin mi hiç?
“Hayır.”
Bulanık mı odadaki her şey?
“Yok yok, gözündeki suların yanıltması seni
o. Ayla hadi bırak bunları, ne yapıyorsun burda?
Gitmelisin artık. Birazdan gelecek ve görecek
tüm bunları. Soracak “Kim yaptı, neden oldu, sen
ne yaptın, nasıl yapar, nasıl başladı?” diye. Ne
diyeceksin o zaman? Sen sandım mı diyeceksin,
öylece kapıyı açmamın tek nedeni kapıyı çalanın
sen olduğunu düşünmem mi diyeceksin? Ne de
olsa bugün buluşmak için konuştuk, anahtarı
her zamanki yerden al diyen sen değil misin mi
diyeceksin? Kalk artık, kalkarsan geçer.
Kalkarsan konuşmak zorunda da kalmazsın.
Bu kadar ağrıya sızıya, ruhunun dağılmışlığına
aldırmayıp bir de sözleriyle ezip geçemez kimse
seni hem. Kalk… Vücudunun ağrıması, ağzındaki
kan tadı yanıltmasın seni. Düzelecek her şey,
sileceksin bu ânı hayatından, kalk. Kalkarsan
geçer.”

(Devamı)

1 Yorum Jilet / Selma Hangül

Yorumlar

E-posta bilginiz gizli kalacaktır.


*