Pasif Agresif / İrem Yerlikaya (ÖYKÜ)

Bir tiyatro salonunda izleyiciyim. Fütursuz Doğaçlama! En ön sırada oturuyoruz. Sağımda Melis, solumda Onur var. Melis’in yanında sırasıyla Gönül Hanım, Bahar ve Tufan oturuyor. Son saydığım üç kişiyi de tanımıyorum, sadece el sıkıştık kapıda ve isimlerimizi telaffuz ettik birbirimize.

Sahnede altı oyuncu ve bir de süreci yöneten, enteraktif ilerleyecek olan oyunu izleyici ile oyuncu arasında getirip götürecek olan kişi var. Sunucu diyelim ona.  Arzu eden seyirci, kendisinde belirgin bir his yaratan, onun için anlamı olan bir anısını paylaşıyor. Bitince sunucu, anlatan kişiye soruyor: “Tam burada hissettiğiniz duyguyu, arkadaşlarımın sahnelemesini ister misiniz?” “Evet, lütfen çok merak ediyorum, nasıl göründüğümü…” Yaklaşık 4-5 dakikalık bir performansla oyuncular çoğunlukla bizleri ya kahkahaya boğuyorlar ya hüzünlendiriyorlar ya da şaşkınlıkla keyif arası duygularda dolandırıyorlar.

(Devamı)

İlk Yorumu Siz Yapın !

Yorumlar

E-posta bilginiz gizli kalacaktır.


*