Sokakta / Sevgi Çiçek (ÖYKÜ)

Ağır zifir/katran kokusu sinmiş kanepem ve renksiz perdelerime… Saatin alarmı en çirkin sesiyle beni harekete geçirme çabasında olsa da henüz birkaç saat önce uyumak eylemine dâhil olmuşken çağrısını duymazdan geleceğim. Gün ışığı gri perdelerin arasında odama sızıyor, bana inatla uyan diyor. Başkaldırı mümkün fakat bugün

asabiyetimi gizlemek istiyorum. Sevgi’nin çağrısı bu diyorum kendimle barışıp yenilenmek ümidiyle. Sevincini sessiz tebessümünde gizleyen saatimin zaferini ilan ettiğini görüyorum. Nereden mi biliyorum? Zamanın kavgasında her defasında yenilgiye uğrayan ben, bu tür vakaları çok defa deneyimledim de oradan. (Devamı)

İlk Yorumu Siz Yapın !

Yorumlar

E-posta bilginiz gizli kalacaktır.


*