Şövalyeler ve İnsanlar / Gülşah Elikbank

2056Onu son gördüğümde, kafasına bir
silah dayamıştı ve gözlerini ölüme
kapamak için kırpıştırıp duruyordu.
Ben, onu herkesten daha iyi tanıyordum. Daha
doğrusu o an, henüz hislerime güvenmekten
vazgeçmemiştim. Ondaki yüreğin, o tetiği
çekmesine asla yetmeyeceğine inanıyordum.
Hayatı fazlasıyla seven, yaşamın her anına
bir mucize gibi sarılan insanlar, ölümden
korkarlar. Hayata tam ortasından bağlanan
bu tür insanlar, ölüm kelimesini yaptıkları
şakalarda bile kullanmazlar.

(Devamı)

İlk Yorumu Siz Yapın !

Yorumlar

E-posta bilginiz gizli kalacaktır.


*